Ya Sonrası!

Bence Türkiye’nin en büyük sorunu… Bence insanların en büyük sorunu… Bence Müslümanların en büyük sorunu… Bence bizim en büyük sorunumuz… Biraz daha abartayım bence galaksimizin en büyük sorunu…! Ne kadar da çok seviyoruz abartılı konuşmayı değil mi! İşin uzmanlarını, ehlini tenzih ederim. Pek tabi abartı olabilir, ikna edebilmek için bir yoldur, usuldür bu. Beşken on deriz, yarım saat bekledim derken aslında 15 dakika beklemişizdir, yemek güzeldir ama çok güzel deriz, senin için ölürüm, valla saymadım ama on kişi saldırdı, ben hayatımda böyle bir şey görmedim…vb.

Aslında burada abartı sanatı ile birlikte bir şey daha var; o da tespit yapma arzusu ve becerisi. İnsan zihni biran önce adını koymak, kanaat getirmek ister. Ne de olsa insanoğlu pek acelecidir. Etraflıca düşünmek, A’dan Z’ye hesaplayabilmek, altını, üstünü, sağını ve solunu görebilmek, bütüncül veya ayrıntılı düşünüp karar verebilmek zor gelir malum. Neticede ama kolayına kaçar ama zorunu tercih eder ve nihayetinde tespiti yapar. Aslında bütün sorun az okuyoruz, çalışmıyoruz, dürüst değiliz, karşımızdakini düşünmüyoruz…vb.

Hem tespiti yaptık hem de abartarak ikna gücümüzü arttırdık böylece: Bence Türkiye’nin en büyük sorunu ekonomi kardeşim! Bence eğitim! Bizim en büyük sorunumuz çok biliyoruz arkadaş! İnsanlığın en büyük sorunu bencillik! Müslümanların en büyük sorunu samimi olmamaları! Ve daha niceleri… Tabi bu düşünceler doğrudur yanlıştır, teşhisler, tespitler yerindedir değildir, abartı azdır fazladır bunlar ayrı konu.

Fıtrattan olsa gerek seviyoruz böyle tespitlerimizi abartarak anlatmayı. Peki eksiklikleri gördük ve anladık sonra anlattık bunları tek tek ve ikna da ettik herkesi. Ya sonrası!

Kim bilir belki de en büyük sorunumuz asıl bundan sonrasıdır!